Met bijna 200 singles en meer dan 300 miljoen verkochte albums, is Queen een van de meest succesvolle bands ter wereld. De groep werd begin jaren ’70 opgericht door gitarist Brian May, drummer Roger Taylor, bassist John Deacon en natuurlijk de fantastische zanger Freddie Mercury. Als eerbetoon aan de band, kwam eind 2018 ook de film “Bohemian Rhapsody” uit, die ik vorige week ben gaan kijken in de bioscoop.

In de twee uur durende film vertolkt acteur Rami Malek de rol van Freddie Mercury. Ze hebben hem zo veel mogelijk op Freddie doen lijken en gaven hem zelfs een kunstgebit om de specifieke tanden van Freddie zo goed mogelijk te benaderen. Op die manier leek de acteur als twee druppels water op de echte. Ook de andere bandleden waren zeer goed gecast.

Het verhaal van de film verliep volledig chronologisch. De belangrijkste hoogtepunten van de band kwamen aan bod waaronder de opname van hun bekendste single Bohemian Rhapsody en het Live Aid-concert in 1984 dat plaatsvond in het Wembley Stadium in Londen. Hun performance daar werd 20 jaar later verkozen tot het beste live optreden aller tijden. De opbrengst van dat concert ging toen naar Ethiopië omdat daar hongersnood heerste. Ook andere bekende artiesten zoals Elton John, David Bowie en U2 mochten onderdeel uitmaken van het benefietconcert.

Wat ik wel jammer vond, is dat we een redelijk eenzijdig beeld te zien kregen van Freddie Mercury. De focus ging bijvoorbeeld vooral naar zijn heteroseksuele relatie met Mary Austin, terwijl er over zijn biseksuele geaardheid amper beelden werden getoond. Ook het feit waarom hij aids kreeg, wordt niet duidelijk als je zijn echte biografie niet kent, aangezien je hem nooit naast een man zag wakker worden of in bed zag belanden.

Voor de rest was de film een mooi eerbetoon aan de overleden Freddie en aan Queen in het geheel. Andere recensies van de film in De Morgen en Humo zijn minder positief. De Morgen schreef op 28 oktober 2018: “Bohemian Rhapsody heeft niet half zoveel ballen als de gelijknamige song” en ook Humo bekritiseerde twee dagen later de film: “De songs zijn beter dan de film”. Ze vonden het vooral een mooi promofilmpje voor Queen maar verder creëerden de filmmakers weinig diepgang.

Toen ik uit de bioscoopzaal kwam, was ik toch eens benieuwd of de andere bezoekers er ook zo over dachten. Gelukkig waren zij toch wat positiever. Onder hen een koppel die al vanaf het ontstaan van de band enorme fan zijn. De man omschreef het zo: “Het was een mooie hommage aan Freddie”. Het koppel kan bijna al hun songs meezingen, maar wanneer We Will Rock You op de radio komt, gaan ze volledig uit de bol. Ze vonden het een fantastische film waar Freddie trots op zou geweest zijn.

Daarna kwam ik ook nog twee vriendinnen tegen. “Freddie stierf toen wij geboren werden dus nu krijgen we eindelijk een beeld van hoe zijn leven er ongeveer uitzag.” Toen ik hen vroeg wat hun favoriete Queen nummer was, zeiden ze toch het bekende Bohemian Rhapsody omdat dat toch iets heel anders is dan hun andere nummers. “Op een schaal van 1 tot 10 hoe harde fans wij zijn, zou ik zeker een acht zeggen. We kunnen toch alles meezingen (lacht).”

Ondanks de negatieve recensies, waren de bezoekers toch zeer enthousiast. Wereldwijd bracht de film al zo’n 670 miljoen euro op. Ook op de Oscars, de belangrijkste filmprijzen in de Verenigde Staten, viel de film dit jaar in de smaak en sleepten ze maar liefst 4 prijzen in de wacht. Queen is en blijft een geweldige band met liedjes die we nog jarenlang zullen kunnen nazingen, al zal het toch nooit meer hetzelfde zijn zonder Freddie Mercury.

Fotograaf zwart-wit foto: Terence O’Neill